koşar gibi*

Olmuyor

Güzel olan her şey bana uzak

Gördüm

Kaçıyor kelimeler

Kirli mi ellerim

Dünyadan

Cin miyim

Sizden

Aklım dar bir oda

Giren çıkmıyor

Çarpışıp duruyorum

Girenlerle

Hiç iyi anlaşamıyorum

Sizinle yaşıyorum

Siz hiç habersiz

Durum biraz karışık

Doğrusu ben bile yadırgıyorum

Artık anlam veremiyorum

Yatıyorum kalkıyorum

Uçmuyor kuşlar

Gitmiyorlar içimden

Sanki sıkışıp kaldılar

Bana bayılmalarının ihtimali yok

Sormadım

Soramam da

Zaten çekip giderler

Gelince zaman

İç içe geçince mevsimler

Sonra sıra bana gelir

Ağlarım

Kaybettiklerime

Ve hiç kazanamayacak olduklarıma

İnsan bir kere düşünmesin

Onlarca sebep kapında

Hayatın nasılda anlamsız

Hadi çekelim fişi

Görelim gerçeği

belki beraber*

gözlerimi kapıyorum

sana değil

hayata değil
karanlık bir odada

kör taklidi yapıyorum
nefeslerim düzensiz

dün
dünyadan ne istediysem

bugün de istiyorum
bugün de vermedi
belki yarın
heveslerim sahipsiz

uçurma kalbindeki kuşu
gelmeden uçurumun kenarına
özgürlüğün yükselmek değil
dibe batmak olduğunu öğrensin
belki beraber düşeriz

hiç unutanla bilmeyen bir olur mu?
hadi neleri unuttuğunu göster
üç bin kelime sırala

bu çizgisiz kağıda
alt alta
dünyanın kaderini

belki beraber çizeriz

şimdi kapa gözlerini

ve ilk aklına geleni söyle
ben ağlarsam üzülür müsün?
soruları geçelim
sen düşün

hatta düşünme söyle
vaktimiz dar

dünyanın gizemini

belki beraber çözeriz

şimdi beni dinle
sen

benim hayallerimdeki kadınsın
bense

senin hayallerindeki erkek olmayabilirim

bu ihtimali şimdilik geçelim

canımı acıtıyor

sonra

belki oturur benim için ağlarız

yine de 

sana bu haksızlığı yapmak istemem

kimse kimsenin kaderini çizmemeli

ama sen
bir kere öp beni
hemen burada öleyim

belli mi olur
belki beraber uçarız

büyümeyen çocuklar*

Hadi neyse deyip geçelim

Anlam veremediklerimizi

Erteleyelim, perdeleyelim

Bütün sorulara suçlu muamelesi yapalım

Saklamayalım kızgınlığımızı

Saatin kaç olduğuna aldırmadan

Şarkılar mırıldanan o küçük çocuğun kulağına fısıldayalım

Biraz hayattan bahsedelim, bilindik sonlardan

Hayallerinden çalalım biraz

Bize ne yapılmışsa zamanında, ona ödetelim

Hakkımızı aramak yerine

Hakkımızı o küçük çocuğun kalbine gömelim

Ağırlığına alışsın hayatın hem de bizi bu arayıştan kurtarsın

Hiçbir şey anlamadan her şeyini kaybettiğini bilmeden

Hüzünlü şarkılar mırıldanmaya başlasın

Yarınlar için gözyaşlarını hazırlasın

Her çocuk büyür büyür elbette

Ama önce ağlayacaklar aşka ve kayıplarına

Ellerinden kaçırdıklarına duyguların karmaşasında

Büyüyecek o küçük çocukta

Kulağında fısıltılar içinde sızıyla

Faili meçhul bir acıyla

birkaç saniye sürdü bu*

Ona üzülmüştüm

Bir sokak köpeğine

Bir dilenciye üzülür gibi

Birkaç saniye sürdü bu

Ellerinden tutup

Her şey geçti demeyi düşünmedim

Hem hiçbir şeyin geçtiği yoktu

Hem de ben o kadar ileri gitmek istemedim

Birkaç saniye sürdü bu

Bana arkasını dönmüş koşarken

Yoldaki bütün su birikintilerine bastı nerdeyse

Bilerek mi yoksa dalgınlıktan mı anlam veremedim

O uzaklaşıyor sular da tekrar tekrar bulanıklaşıyordu

Birkaç saniye sürdü bu

Birazdan yağmur yeniden başlardı

Bu bir ayrılık sayılırdı sonuçta

O giderken gözden kaybolana kadar beklemiştim olduğum yerde

Sonra durulmuş su birikintilerini dansa davet ederek

Ben de koştum peşinden

Birkaç saniye sürdü bu

Bir şeyi olduğu gibi kabullenmek zor geliyor insana

Hep şimdi sırası değil diyor içimdeki ses

Hep çok biliyor, yanıldığını asla kabul etmiyor

Oysa bütün baş ağrılarının sebebi o

Bütün paranoyaların, yersiz telaşların

Ama sonra döndüm yine affettim onu

En yakın dostumu

Birkaç saniye sürdü bu

Yağmur başlamadı

Ben de koştum peşinden ama yetişemedim

İnsan birinden kaçsa ancak bu kadar hızlı gidebilirdi

Yok olmuştu adeta

İzleri silinmişti sokaklardan

Acıdım kendime

Bir sokak köpeğine

Bir dilenciye acır gibi

Birkaç saniye ancak sürdü bu

gündüz rüyaları tabirnamesi ve saçmalığın kalbine saplanan oklar*

Üçten geriye doğru say

Ve aç gözlerini

Dünyanın yok olma ihtimalini unut

Senin ondan önce ölme ihtimalini de

Bu konuları tamamen aklından çıkar sen en iyisi

Var olmaya kafa yor biraz

Var olmak yorsun seni

Üç adımda çıktığın bir merdiveni

İki adımda çıkmaya çalışma

Bırak

Olmaz işler uğruna günlerini feda ederken

Saniyelerin peşinden koşma

Saat her üçe geldiğinde

Sana dünyanın en beceriksiz insanı olduğunu hatırlatan alarmları

Sustur

Ters dön yatağında

Tavandaki dünya haritasından bir yer seç

Şuan orda olsaydın mutlu olacağını hayal et

İnandır kendini

Ve sonra kendine kız

Bırakıp gidemediklerin için

Devam et yanlışlara

Devam et bataklıktaki yarım adımlarına

Hadi gidebildiğin kadar uzağa

Yan yana üç ağacın gölgesinin

Birbirine eşit olması için

Aynı boyda olmasına gerek olmadığını kimseye söyleme

Saklı kalsın sende

Delinin şöhreti kara haberden de tez yayılır bu memlekette

Bunu da bir kara haber sayarsak işler tamamen karışır

En güzeli hepsini boş versene sen

Hem deliliğin absürt bir var

Kimsenin bakıp görmediklerini görüp hayrete düşmek

Ve bu hayret durumunu o kadar uzatmak ki

Herkesin senin baktığın yerine

Dönüp sana bakması

Ve yine bir şey görememeleri

Sen dışında

Zaten bana sorarsan

Delilik dediğin dikkatin bir şeye mıknatıslanması

Bir girdabın içine düşmesi insanın

Bir rüzgara kapılması

Birbirinden bağımsız olaylar silsilesi

Üçten geriye doğru say

Ve kapa gözlerini

Uyurken daha mantıklı rüyalar görüyor insan

Çok değil tamam

Ama bazen kanatlarımız oluyor en azından

saksıda kırmızı domatesler*

Saksıda kırmızı domatesler

Balkonum iyi güneş alıyor

Birazda esse şöyle hafiften

Acının tadına varıyor insan

Alt komşum Adile Teyze

Yetmişine merdiven dayamış

Her ayın on beşinde emekli maaşını almaya gidiyor

Her seferinde yolunu kesiyorum

Bütün parasını istiyorum

Beni hiç tanımıyor

Kendimi tanıtıp yine şaka yaptığımı söylüyorum

Rahatlıyor bir daha yapmamamı tembihliyor

Tamam diyorum

Hiç sözümde durmuyorum

Karşı komşum Necla

Birbirine bakıyor yatak odalarımız

O hiç uyumuyor

Ben ona hep uyurken rastladığımı söylüyorum karşılaştığımız yerde

O hiç aldırış etmiyor

Solgun gülümsemesinden bugünlük payıma düşeni teslim edip gidiyor

Üst komşum Metin Bey

Kendisini hiç sevemedim

Çamaşırlarını kaç defa benim domateslerimin üzerine astı

Üstelik makinası eski

Ve yeterince iyi sıkmıyor

Önceden çalışırken bütün binayı sallıyordu artık sesi kısıldı oradan da anlıyorum

Hem zaten balkonum boşuna göle dönmüyor

Metin Bey’i gördüğüm zaman sadece merhaba deyip geçiyorum

Geçenlerde epeyi gürültü çıkardı gecenin bir yarısıydı

Bütün apartmanı ayağa kaldırmıştı

Ne yapar bu yaşlı yalnız adam dersiniz

Küvetini değiştiriyormuş

Sabah ustayla kavga etmiş göndermiş kendi işe girişmiş

Sormaya beni göndermişlerdi

O gün bugündür oda artık bana kızgın

Ama olsun büyüdü domateslerim

Artık kimsenin işine de karışmıyorum

Bana da ders oldu

Bu arada

Necla uyumaya başladı bir adam var

Kocasıymış eve dönmüş

Dört ay esir kalmış Suriye’de

Gazeteciymiş

Artık bırakır dedim

Bugün işe gitmiş

Adile Teyze bugün maaşını almaya gitmedi

Dün gece kalp krizi geçirmiş

Televizyonda oğlunu görmüş

Bir uyuşturucu operasyonunda içeri almışlar

Yazık kadına en son on yaşında elinden alınmış yavrusu kocasından boşandığı vakit

O zamanda zor öyle şeyler tabi

Yine de cesur kadınmış

Çok şükür iyi Adile Teyze

Oğlu da yanına gelmiş zaten

Bir yanlışlık olmuş suçsuzmuş

Balkonumun karşısında kocaman beton yığınları yükselmeye başladı

Sanırım gökdelen yapacaklar

Göğe bakmayıp göğe değmek isteyen insanlar

Balkonumu gölge ediyor ona üzülüyorum ben

Seneye şimdi benim balkonumda yeni kırmızı domateslerim olmayacak mı?

Yeni bir ev mi baksam?

Şimdi Metin Bey istediği gibi at mı koşturacak?

Eşkıya mı dünyaya hükümdar olacak dünya mı eşkıyaya

Bilemiyorum, karar veremiyorum

Hangisi daha tehlikeli?